Zadzwonił dzwonek do drzwi.
- czekasz na jakieś przesyłki?
- nie - oświadczyłam i poszłam sprawdzić, kto to. Oczywiście, jak na mańka przystało, Api na dźwięk dzwonka przygnała z góry, aby też sprawdzić, kogo nam wiatr pod drzwi przyniósł. A ponieważ nasza nowa kota zasmakowała ostatnio w zabawach na podwórku, i nie przegapi żadnej okazji, coby tam uciec, staramy się, żeby nie było jej w sieni, kiedy otwieramy drzwi. Tym razem się nie udało, więc próbując ją wydobyć spod komody prychnęłam:
- Apokalipsa! do cholery! chodź tu!
W tym momencie usłyszałam za drzwiami śmiech. Olałam więc kota zastawiając nogą szparę w drzwiach otworzyłam, a tam, ubrechtani po pachy... świadkowie jehowy ;)
No tak, my swoją Apokalipsę już mamy, to do tej biblijnej "wprawka" non stop ;)
Wasza uśmiana Cholera Naczelna